Het is de laatste maan

Van de zon

 

Vannacht

Schijnt de Bloedmaan

 

Even keren we terug

Vanuit de hoofdstukken

Tussen de pagina’s

Van sprookjesboeken

 

Wat vannacht vermag

Weet niemand

 

We zijn vergeten

 

We zijn oppermachtig

 

 

Geraard van Heusden

 

Ik wandelde in de droom

Van een Romeinse soldaat

Een oude bekende

Zonder gezicht

 

Verwrongen en verminkt

Door lepra

Gevangen

Tussen lachen en doden

Tussen slachten en strelen

 

 

Geraard van Heusden

 

De nachten

Zwijgen nooit

Achter de deur

Rijst een etterrood gezicht

 

Hoe zeer ik ook

De ogen kramp

De lakens grijd

Altijd

 In dezelfde ooghoek

Waait een etterrood gezicht

In fluisterende stilte

 

Nu de lamp ook zwijgt

Komt het

Keer op keer

                              Terug

 

Geraard van Heusden

 

Ik leg

Mijn pen neer

En kijk

In de nacht

Ik merk enkel

Verkrachtend licht

 

 Ik schuur mijn blad

En neem mijn pillen

 

En nog een keer

En nog een keer

En nog een keer

 

Wie is morgen luid ??

 

Abba of de kakerlakken

 

 

Geraard van Heusden

 

Mijn thuis

Was altijd daar

Nooit hier

 

Voor elke verlaten dag

Is er een steen gebroken

 

Voor iedere keer

Dat ik omkeek

Is er iets gestorven

 

Steen voor steen

Tak voor tak

Traag maar zeker

 

Zoals bomen sterven

 

Nu is er niets meer

Enkel kiezels

 

Geraard van Heusden

 

Overal zijn er

Trippelvoetjes

En kwinkslag oogjes

Veel dankbare baarden

En lachende handjes

 

Nu parken en ruïnes

Vol clowns zijn

Kunnen elfen en Gnomes

Logeren in mijn muziekkamer

 

 

Geraard van Heusden

 

C’est moi,

Dom Claude Frollo

 J’habite là-haut

Une cellule entre les tours

Plus près de Dieu

Entouré de runes

Et de chiffres cabalistiques

 

C’est moi,

Dom Claude Frollo

Je protège l’enfant

Des risques humains

Je la garde

En architecture

En la protégeant

De la vie Humaine

 

Geraard van Heusden

 

 

Er is altijd

Op de bus

In het park

Op de speelplaats

 

Een kind

Enkel één

Met grenzende ogen

Starend

 

Hij wilt niets zien

Ze hebben

Hem zoveel getoond

 

Hij weet niet

Wat ze tegen hem hebben

Zij weten niet

Wat ze tegen hem hebben

 

Maar toch

Betaald hij de prijs

 

Geraard van Heusden

 

Links

Staat het stadhuis

Oud en in één woord

Krachtig bestaan

 

Rechts

Staat de kerk

Een vergeten reliek

Toen er nog geen mist was

 

Beide waken verdoken

Over de schrijver

Zij zorgen

Voor pen en papier en doodskist

 

Ze verbranden in de ochtend

De nachtelijke zinnen

 

 

Geraard van Heusden

 

Hij is wat warmer

En wat zachter

of is hij een zij

 

een oude zetel

past niet bij de kleur

past bij mijn haar

 

aan het vlak

het zit-vlak

mijn vlak

 

zet ik hem of haar

iedere keer

vlak voor TV

 

of is hij een zij

 

 

Geraard van Heusden

 

Bij nacht

Brengt de zang

Geen soelaas meer

 

De runen zijn fof

De kaarten zwijgen

 

Overdag

Lijkt de horizon

Vaag en bleek

 

De dagen van voorspelling en ritueel

Zijn weg

 

Alles wat blijft

Is een excuus

 

Voor de dood van de oude Goden

 

 

Geraard van Heusden

 

Het is een

Licht kristallen amfora

Gekerfd in zeven

Rijmende beelden

 

De tijd heeft ze weggekrast

Je raadt wat er stond

Maar ziet het niet

 

De amfora is lek

Maar nog altijd stevig

 

De barsten zing

Maar niets breekt haar

 

 

Geraard van Heusden

 

Ik zag

Een kras als een helikopter

In de voorruit

Naast het Heilig Kerst

 

Zo’n wapending

Uitgevonden opdat

De springende dwazen

Boven het zand zouden blijven

 

Het was net boven

De instelling

Waar de kunde ons verwacht

 

Zodat de verplegers

Boven het zand zouden blijven

 

 

Geraard van Heusden