woensdag 22 juni 2022

 


Hier beneden

tussen algen en schelpen

verschijnt het stijgend geheugen


Vermomt als ideeën 

en luchtbellen

danst het hoger en hoger


ik kan niets zien

hier beneden

in mijn ziel


Toch 

is er zo diep rust

omdat alles

boven ontploft 

aan de voeten van 

Stephen Dedalus


Geraard van Heusden




donderdag 16 juni 2022

 


Wanneer de kin

niet duidelijk 

getekend is

valt elk gezicht

van zijn sokkel

en is elk oog

doof of blind

en zelfs 

Picasso of Dali

kan het niet redden


Geraard van Heusden

 


Alles start

om 1 uur

of dag of nacht

en sluit 

om 7 uur

of dag of nacht

elke dag 

verloopt verminkrt

van start tot einde

in waarheid 

is er niets gebeurd 


Geraard van Heusden 

 



Hoe graag

zou ik stoppen

terug-lopen

zodat

elke morgen

de ochtend van gisteren is


zodat elke avond

de zon opkomt

om het verleden te vergeten


tot de toekomst 

en elk afscheid 

een groet wordt


Geraard van Heusden



 


Er is steeds 

een kolk

in mijn horizon


zo ver de ogen zien

is er een bocht

in de baan

voorbij het strand


de deur is open

en gebarsten


de wolken drijven weg

wegens de draai

in de horizon


Geraard van Heusden



 


Al is mijn toren leeg

vandaag kan ik 

de deur sluiten

den glasramen vlammen

met lentekleuren

en naast de deur

bloeit eindelijk 

de magnolia

ik kan eindelijk rustig weggaan


de wolken dienen tot wat ze gewezen waren


Geraard van Heusden



 



Ook al 

is mijn toren stil

en geen klank 

zoals de Latijnse klokken

ik kan enkel

hen bekijken 

zen zijn wat ik niet kan zijn

is er ooit een 

glimlach

sarcastisch onschuldig


wat ik beid 

wenst niemand

wat ik stil zeg

 is niemands oor

wat ik ben 

durven ze niet kennen


iedere dag opnieuw

zweven mijn gevoelens

verder dan elk kan zien

telkens weer moet ik me verbergen


Geraard van Heusden



dinsdag 14 juni 2022

 


het is steeds daar

als de Forte-toets tijdens de Sonates


keer op keer

als de eerste druppel

wanneer je uitgaat

zonder paraplu

als de wind je onthoedt

en je de rug toekeert


de volgend ochtend

is verraderlijk verdwenen

en het bloed is echt


het is steeds daar


Geraard van Heusden 

 



Het is een stap

in het licht

eerst één 

dan twee 

dan meer


een zelfde licht

schimmig vanuit de zee


het is een vlucht

in wat niet meer bestaat

of zal zijn


daar alleen 

schijnt de zon en de zeespiegel


een stap is meer dan nodig


Geraard van Heusden



 


ik ben kwaad 

op de tijd

elke tik

elke seconde

gaat iets dood


wanneer de wijzers 

de volgende stop nemen

is iets vergeten


en zelfs 

Van Ostaijen is dood



Geraard van Heusden






 een boek zonder twijfel

als een kruispunt

zonder richting


ooit moet je

een hoek omgaan

een papier omdraaien

en dan 


is er iets ? 

is er niets ?

is er iemand ? 


een paar stappen

een paar letters

een nieuw hofdstuk


niets dan lege pagina's

en vragen 

aan niemand


Geraard van Heusden




 


1 Maand

heeft het geduurd

tot iemand wegging

en nu

- 1 maand later-

is er niemand

noch in de zetel

noch naast de zetel

noch achter de zetel


1 maand voordien

was er iemand

die weggegaan is


nu is er niemand

noch bij de boom 

noch naast de boom

noch in de schaduw


na 1 maand is er niemand

behalve mijzelf


Geraard van Heusden


 


1 Maand

heeft het geduurd

tot iemand wegging

en nu

- 1 maand later-

is er niemand

noch in de zetel

noch naast de zetel

noch achter de zetel


1 maand voordien

was er iemand

die weggegaan is


nu is er niemand

noch bij de boom 

noch naast de boom

noch in de schaduw


na 1 maand is er niemand

behalve mijzelf


Geraard van Heusden




 



Er was iemand

er is altijd iemand geweest

naast de zetel

in de zetel

achter de zetel

zwarte krullen

namaak of echt

en strelende handen


vandaag en morgen

of gisteren


altijd handen

zonder gezicht


steeds afwezige ogen 

verder dan elke blik


Geraard van Heusden