De bergflank licht glooiend neer
het pad volgt de vormen
naar het bos
ik volg het pad
ik streel de heup
de wind hijgt
tussen de vormen
ik ga naar het bos
en leg me in het mos
waar de bron ontspringt
ik duik in de rivier
Geraard van Heusden
Abonneren op:
Posts (Atom)
-
Het is juli en de lijken komen uit de kasten. Ze zweven rottend door de gangen van het werk en treiteren door hun bestaan alleen de leidingg...
-
Mijn blijvende indruk na deze dagen is natuurlijk de herinnering aan de laatste nacht. Zij overschaduwt alles zo erg dat ik niet echt meer w...
-
Men ziet regelmatig, meer dan nodig, eigenaardige dingen bij de mensen. Vooral de dagelijkse treinreis van ons edelachtbare pendelaars is ee...