De nachten

Zwijgen nooit

Achter de deur

Rijst een etterrood gezicht

 

Hoe zeer ik ook

De ogen kramp

De lakens grijd

Altijd

 In dezelfde ooghoek

Waait een etterrood gezicht

In fluisterende stilte

 

Nu de lamp ook zwijgt

Komt het

Keer op keer

                              Terug

 

Geraard van Heusden