Ik leg

Mijn pen neer

En kijk

In de nacht

Ik merk enkel

Verkrachtend licht

 

 Ik schuur mijn blad

En neem mijn pillen

 

En nog een keer

En nog een keer

En nog een keer

 

Wie is morgen luid ??

 

Abba of de kakerlakken

 

 

Geraard van Heusden

 

Mijn thuis

Was altijd daar

Nooit hier

 

Voor elke verlaten dag

Is er een steen gebroken

 

Voor iedere keer

Dat ik omkeek

Is er iets gestorven

 

Steen voor steen

Tak voor tak

Traag maar zeker

 

Zoals bomen sterven

 

Nu is er niets meer

Enkel kiezels

 

Geraard van Heusden

 

Overal zijn er

Trippelvoetjes

En kwinkslag oogjes

Veel dankbare baarden

En lachende handjes

 

Nu parken en ruïnes

Vol clowns zijn

Kunnen elfen en Gnomes

Logeren in mijn muziekkamer

 

 

Geraard van Heusden

 

C’est moi,

Dom Claude Frollo

 J’habite là-haut

Une cellule entre les tours

Plus près de Dieu

Entouré de runes

Et de chiffres cabalistiques

 

C’est moi,

Dom Claude Frollo

Je protège l’enfant

Des risques humains

Je la garde

En architecture

En la protégeant

De la vie Humaine

 

Geraard van Heusden

 

 

Er is altijd

Op de bus

In het park

Op de speelplaats

 

Een kind

Enkel één

Met grenzende ogen

Starend

 

Hij wilt niets zien

Ze hebben

Hem zoveel getoond

 

Hij weet niet

Wat ze tegen hem hebben

Zij weten niet

Wat ze tegen hem hebben

 

Maar toch

Betaald hij de prijs

 

Geraard van Heusden