it is a ghost-day

when a friend lies dying

a die throwing distance

between evening and night

A day like no other

a night as always

When he passes

silently

we still

have no answer

a dead morning

when all words ar far away

when answer

as silent

Geraard van Heusden

 

Op de vlucht voor

Cocori Cocorona

verdwaal ik

in het Museum

Verboden richting

aan de wandtapijten

Verplicht links

bij Frits Vanden Berghe

Geen doorgaan

bij Permeke

Wegomleiding

via Ensor

en nog steeds

na 5 dagen

ben ik er niet uit

Geraard van Heusden

 

Stille Oceaan bij Gent

De platte massa

met monseigneur

legt aan

bij Het SMAK

waar vroeger water was

Elk stapt

stoutgezind van de boot

en vecht voor onze rechten

Woedend

omdat ze nergens

een pint krijgen

ze leggen

hun zaken en zakken

in de rechter kamer

van het museum

 

Een oude man

zit bij de weg

aan het kruispunt

Lijn na lijn

stappen regimenten

in de verte bulderen kanonnen

Stap voor stap 

marcheren soldaten

de vlakte staat in brand

in de verte 

maakt bloed bloed

Vrienden steunen op vrienden

Een verkeerde elleboog

een vermorzeld oog

kapotte voeten

ieder bloedt voorbij

Geraard van Heusden

 

 

 

Onderaan Links

bij de deur

zit een nieuwe naam

een kopkoffie

naast

de naakte knieën 

de zon speelt

doorheen de straat

buren groeten

doch 

kent niemand hem

en hij kent niemand

hoelang woont hij hier

de dagen zijn verdwenen

zinds hij thuis is

alleen thuis

Geraard van Heusden

 

Daarnet

of zoeven

zag ik je

zwarte haren

als ruisende thee

en vlug zoethout

tot ik weet

dat nergens 

in je verledens

de lichte mist

aan de deur van toen

shildert

haar tot jou

waarom

zag ik je ogen niet meer

Geraard van Heusden

 

Nu de dag wijkt

en alles grijs is

is er niemand hier of daar

moeder vertrekt

en ik wil weer

bij haar zetel spelen

iedere dag

ieder uur

is meer weg

van wat ik wil

niemand leest

één woord

en alles wat ik hoor

is ruis zonder antwoord

verder, in de tuin

werkt moeder

tijd om te gaan 

Geraard van Heusden

De wonde

waarin ik mij leg

hebt gij gesneden

uit streelhout

een kinderbed

zonder sierlijkheid

in stilte en nacht

dek ik mij toe

zoet warm

wiegt het bloed

mij nu in slaap

De kristallen snijden

verwonden de doorgang

tot de betoverde dingen

ze brengen de dromen

Dag in Dag uit

zonder nacht

is de dag stellig weg ??

De wonde

waardoor ik ga

scheidt me van jou en van jou alleen

de wonde is een deur

maar een deur van pijn

ijskoud bed in slaaploze nacht

1 kussen op 2 matrassen

Traag slenter ik

voorbij verwijten

de wonde waarin ik me leg

heb ik gesneden uit gehard staal

terwijl de stemmen

vlijmscherp

vergeten maar niet vergeten

dat jij mij sneed tot bed

een zielloos 1-mansbed

tot later

in de eeuwen der eeuwen.

Heb ik gedacht

de droom te verlaten

om mijzelf te redden ??

Dankzij

wat er dan te redden valt

zijn er ‘s morgens kleuren

als iedereen er is

en mij ter slapen dwingt

in een burgelijk bed

van Staalhout

Geraard van Heusden

 

Toen ik haar

op die foto zag

wist ik niet wat ik zag

toch was het

pas gisteren 

op de brug

aan het Steen

Toch was het zij

pas eergisteren

de 4' verdieping

van de Blandijn

Vandaag

zijn er rimpeltjes

en grijze haren

de eerste zeggen

het is lang geleden

ik zeg 

het was 

 

Een aureool

voor haar

een pint voor hem

Via de jeugd-club

tonen de ouderen 

hem als kwaad

tussen haar en haar

geen idee

wat waar is

de terrasstenen 

zijn verwijderd

niemand mag buiten

Enkel de 

Abdij-Beuken

zijn er nog

tot alles sterft 

in de tijd van toen

Geraard van Heusden

 

Lui schildert de Zon

kleuren op de Korenmarkt

Achter het Belfort

schilderen 

penseel-stralen

van St Niklaas tot Kathedraal

Gent is

nog niet goed wakker

rekt zich

van 

Schelde tot Leie

ik wacht op mijn koffie 

bij de treurbomen

op de Lieve-Kaai

De neuzekes komen

botsten zich een weg

tot de Markt

Gent schrikt wakker

Geraard van Heusden