Madame Kanard
waggelt op elke bus
die ik berijd
bij de vijver
schichtig rond kijken
knikt haar hoofdpijn
met ongetemde haren
Haar is de taak
de notaris tegen te sputteren
vanuit de voorgeschiedenis
Dan zegt ze
"Mag ik even door"
en legt
de zware zwarte notaris-aktes
naast haar
fier om haar opdracht
Geraard van heusden
een goed boek
is als een boom
de omslag is robuust en hard
doch
als je dieper gaat
stroomt het talent
tot in de laatste bladen
een genot voor de handen
de geschepte letters
in de levensstroom
van de tekst
het waaiert uit
in nieuwe en dode takken
alles wordt een blij weerzien
een genot voor de ogen
de gretig gecreëerde woorden
die als een buitelende rivier
van begin tot einde stromen
het zit hem in de pen
of de schrijfmachine
maar niet in de computer
onder een herfstboom
herlees ik een goed boek
lezen en herlezen tot
ik weet wat ik moet schrappen
wat ik moet uitscheuren
Geraard van Heusden
Vier vierkant meter
links de foto van een bloem
rechts nieuwe gordijnen
die het licht niet beletten
alom rond
mist en ravijnen
hoofdstenen en marmer
woorden die geen taal zijn
gesprekken zonder spreken
opletten zonder luisteren
en wat verder
liggen vader en moeder
er is niets
of niemand
of beide
wie weet wie er is
Geraard van Heusden