Weer iemand

die het pad volgt

ik zit aan de rand

van de weg

en zie elk 

weg wandelen 

1 met één

2 met twee 

en nu met 3

ben ik gevallen ?

is iemand 

voorbij gereden ?

Hoe kom ik hier

tot stilstand 

zonder kleur 

Geraard van Heusden

 

Zoals elke juli

herdenk ik

de begrafenis van de Magnolia

aan de steen

was ze de eerste bloem

fier 

verdreef ze de laatste kou

en dan 

in de zomer

lag ze

gesneuveld rond de steen

Geraard van Heusden

 

een vierkant

een rechthoek

meisjes op de tram

ze schrikken van de baardige toerist

hij zoekt 

het station

ze weten

niet meer 

waar ze het gelegd hebben 

Geraard van Heusden

 

ingetogen naast mij 

op een overvolle bus

ziet een meisje

neus in boek

moeilijk te zien 

wat ze leest

tussen St Pieters 

en Veldstraat

heeft ze geen 

pagina gedraaid

Staat alles 

op de zelfde bladzijde ?

of is het een Ezel-lezer

vermomd als boek ?

Geraard van Heusden

 hier vind ik

haar geest

of haar erfgenaam

lager dan de navel

staren

zoals steeds

gezichten

expressief in het rond

Wie kent haar ?

Wie ziet haar ?

ik 

in alle geval 

niet

Geraard van Heusden

 

hier beneden

tussen algen en schelpen

verschijnen

stijgende geheugens

vermomt als ideeën

of  luchtbellen

dansen ze hoger

hier 

- in mijn ziel -

kan ik niets horen of zien

toch 

is er diepe rust

omdat alles

boven ontploft

aan de voeten van 

Stephen Dedalus

Geraard van Heusden

 

ik keer terug

naar de bossen 

in het wild verleden

vergeten zijn nu 

de struiken

de vruchten

niemand plukt

kapotte herinneringen

mijn naam kerf ik 

in een oude stronk

die vandaag

verbrand wordt

Geraard van Heusden

 

Ik ben 

de wind dankbaar   en

de lichte rokjes

geheim prijsgegeven

en snel wel

verborgen en gestreken

doch

zalige lijnen

welvingen

hebben mij blij gemaakt

hoewel 

ze bloosde

Geraard van Heusden

 

ik ben een man

van vele wonden

 

de   haken   trekken

bloederige    strepen

over   mijn   amorf  lichaam

 

de nacht is

mijn

gedroomd

p a r a d i j s

 

aan de poorten

van                  M  e  t  r  o  p  o  l  i  s

 

de deuren staan             open

en de geuren van trage      DOOD

drijven op klagelijke tonen

 

 

de lange lanen

zijn kronkelende

slangen

die gift zijn

voor mijn blinde ogen

 

Geraard van Heusden

 

C’est le cercle fou et envoûtant

Le cercle des feux follets

Qui dansent

 

C’est le cercle tournant

Des sorciers et des boucs

Des sérieux d’aujourd’hui

 

C’est le cercle de toujours

D’aujourd’hui et de hier

De demain et d’antan

 

C’est le cercle de ceux d’aujourd’hui

Qui blessent, reblessent et blesseront toujours

 

C’est le cercle de ceux qui passent

Ceux que tu ne seras jamais

Et qui t’envient

De ne pouvoir être eux

 

C’est le cercle de ceux qui encerclent

Les fous les mécréants

Ceux qui savent rire

Et les montrent du doigt

 

C’est le cercle des autres

Mangés d’aujourd’hui

 

Mécréant je suis

Mécréant je resterais

Encerclé par ceux d’aujourd’hui

 

Geraard van Heusden

 

ik weet niet 

of letters kunnen helpen

ze zijn vage weergave

van wat ik meemaak

ze zijn een gebarsten spiegel 

van wat ik niet meemaak

ik weet niet of 

woorden kunnen helpen

ze zijn een papieren versie

van de pijn

de letters

de woorden 

zijn onschuldige narren 

ze mogen niet buiten spelen.

Geraard van Heusden

 

3 maal 5

ochtend naast een beslissing

de eerste kerf is 

3 maal 5

geleden

ik was toen verliefd

verlangen lust en woede

3 maal 5 keer

sloot ik de keel

duwen en morzelen

tot de grijze ogen draaien

DICHTERSMOORD

ZELFMOORD

3 maal 5 

herinner je

ik was verliefd

jij waart verliefd

zij was verliefd

wij waren verliefd

jullie waren verliefd

zij waren verliefd 

en elk op een ander

3 maal 5

de eerste kus

duur het langs 

een iedereen keert zich af

3 maal 5

is uitgestoten

weggepest

uitgelopen

tot een verplicht

gesticht 

        tot een kerk

en vandaag is er

DICHTERSMOORD

De nacht dat wij buiten mogen

als een oude late bloesem

gevlucht en vermomd

in een monnikskap

zodat elke dichter vergeten is

en vandaag is er 

DICHTERSMOORD

in de berm ligt de pop

waterhoofd kinderkop

weggegooid naast mijn lijk

achtergelaten dichter

vergeten tot de maan de man beschijnt

3 maal 5 keer achtergelaten

vandaag is er

dichtersmoord

bij elkaar

in elkaar

van elkaar weg

zomaar weg

omdat ik je niet binnenliet

gesluierd aan mijn deur

aan mijn grafkelder

samen in een kind

van twee nachten

of 3 maal 5

tot de zon op komt want dan is er 

dichtersmoord

Mijn donker lief, 

kwade handen brachten ons samen

en van daar storm ik

tussen modder en bloed

Mijn lief is thuis

in tranen afscheid

vandaag eindigt alles

vandaag is er

DICHTERSMOORD

engelenvleugels zijn niet meer

ik vlieg niet

Geraard van Heusden

 

Hier beneden

tussen algen en schelpen

verschijnt het stijgend geheugen

Vermomt als ideeën 

en luchtbellen

danst het hoger en hoger

ik kan niets zien

hier beneden

in mijn ziel

Toch 

is er zo diep rust

omdat alles

boven ontploft 

aan de voeten van 

Stephen Dedalus

Geraard van Heusden